Zeynep Esra
01.01.2010

Hayallerini yazmakla başladı…
Sonra o hayallerini geçek yaptı…
Şimdi hayallerini yaşıyor.

Nasıl olmuştu tüm bunlar nasıl başlamıştı? Kimse bilmiyordu bunu. Herkes bir tahminde bulunuyor, bir şeyler uyduruyor sonrada bu anlattıklarına inanıyordu.

Her şey gözlerinin önünde gerçekleşmişti, ama onlar görememişti. Hayallerini geçek yapan o insanı görememişlerdi. O sessiz ve kesin ilerleyişin arkına varamamıştı. Şimdi ise bu uyumuşluklarının utancı ile ben biliyorum edası ile davranıyorlardı.

Peki o ne yapıyordu tüm bunlar olup biterken. Hayallerini yaşamanın mutluluğun tadını çıkarıyordu. Çevresinde olup biteni izliyor ve olan bu komediye gülüyordu.

Onu ve hikayesini merak mi etimiz elbette. Anlatacağım, anlatacağım da önce kendim yaşamalıyım tüm bunları. Sonra sizinle paylaşırım, sizde insanların içinde bulundukları komediyi fark edecek ve güleceksiniz.

Yaşanmamış aşklarla ilgili hayaller yok artık. Hikayeler de yok. Yaşanmış ve yaşanacak hikayeleri yazacağım artık. Kendimize ait olanları, başkalarının hikayelerini… Her ne hisseder isem, her ne hissederler ise.

Reklamlar