Komşumdan gelen çocuk sesleri eksik olmuyor. Eh, dört erkek torunu var. Genelliklerde okul sonrası ondalar. Akşamüzeri oldu mu, bağrış çağırışlar, koşuşma sesleri komşumun dairesinden yükseliyor. Benim dersimin, yazılarımın bittiği bir sonraki gün için şarj olmak için oturduğum saatler. Çocukların ise tam gaz işe devam ettiklerini duyabiliyorum. Apartmanda karşılaştığımızda sıkılarak çocukların sesleri rahatsız etmiyor umarım der, her seferinde de hayır derim, etmiyorlar. Çocuk sesinden rahatsız olanları bir türlü anlamam. Genellikle onların kovalamaca ve güreş oyunları yetişkinleri rahatsız eder. Onlardan sakin sakin bir köşede oturmaları, aklıselim (?) şeyler ile uğraşmaları beklenir. Oysaki saldırgan diye nitelediğimiz o oyunların içinde bir mucizeyi saklıdır.

Çocukların okul öncesi dönemde oynadıkları güreşme ve itişme türü oyunlar belli bir fanteziye dayanmaz. Ne var ki onlar insandaki kişisel mücadelesini temsil eden ilk ortak sosyal eğlencedir Güreş ve kovalamaca türü oyunlar özellikle okulöncesi dönemde iyice ortaya çıkar. Bir yandan çocuğun davranışlarında saldırgan ifade varken bir yandan da bol kahkaha ve sevinç çığlıkları vardır. Bu kavga hiç bitmez, yenen ve yenilen taraflar yer değiştirerek devam eder durur. Bir yerlerini incitip canları yansa da bu onları işlerini yapmaktan alı koymaz. Afacanlar korkusuzca ve istekle devam ederler.

Çocuklukta oynanan bu oyunların yetişkinlik hayatında bize neler kazandırdığı ise inanılmaz. Bu oyunlar sayesinde diğer insanların bize tehdit oluşturup oluşturmadığını, tehdidin nereden ve ne zaman gerçekleştiğini kestirmeyi öğreniriz. Karşıdan gelecek gerçek saldırganlık işaretlerini ayırt edip ona göre davranırız. Yerinde, ne aşırı saldırgan ne de korkakça davranmamayı becerebiliriz. Kısaca çocukluk döneminde oynadığımız saldırgan oyunlarla gerçek saldırganlığı ayırt edip bunlar ile baş etmeyi öğreniriz.


.

Şimdi ortalıkta en sevdiği çizgi film kahramanının kılığına girmiş koşuşan çocukları gördüğümüzde çok daha farklı gözle onu izleyeceksiniz umarım.  Ama kendini Süpermen sanıp uçmak isteyen çocuğa ne diyeceksiniz deyişinizi duyar gibiyim. Buna tek bir cevabım olacak televizyon çocuk bakıcısı değildir. Bu nereden çıtı mı? O da bir başka yazı da…

Reklamlar