Adam kürsüye o kadar yakındı ki;

Görünmeyen kollar onu tutmasa,

Kim bilir kaç kere yerinden fırlamıştı.

 

Bir genç, hayır âdeta bir çocuk,

yerinden fırlamıştı.

Kürsüye koşuyordu.

Ona engel olmak istiyorlardı.

Herhalde hiç hesapta yoktu.

Herhalde hayatında ilk olarak yerinden fırlıyordu.

Onu tutamadılar.

 

Onu  tutmuşlardı.

Kendine baktı.

Kollarını kavuşturmuştu.

Bir yabancı gibi kendini seyrediyordu.

Kürsüye bakıyordu…

Kendine bakıyordu…

Onu tutan kendi kollarıydı.

 

Onu tutamamışlardı.

Ona engel olamamışlardı.

Herhalde hayatında ilk,

Kürsüde duruyordu.

Kürsüde soluk soluğa

Susuyordu.

Zeynep Esra

Reklamlar